HiveMind

Het probleem

Er was geen register van de gespecialiseerde assistenten die ik had gebouwd, geen geheugen dat een sessie overleefde, en geen manier om één vraag te stellen en die bij de juiste agent te laten landen. Ik wilde een persoonlijke orkestratielaag. Eén endpoint, veel agents, state die blijft.

Wat het doet

Je registreert agents. Elk heeft een model, een system prompt, een temperature, een taak. Daarna bevraag je de hive in plaats van een losse agent, en de hive bepaalt wie antwoordt. Leest het verzoek als meerdere taken aan elkaar geknoopt, dan schrijft hij eerst een delegatieplan, zet de deeltaken parallel uit en stelt er één antwoord uit samen. Agents kunnen in gestructureerde samenwerking worden gezet: parallel, sequentieel, debat, consensus of hiërarchisch, met rollen per modus. Elke agent draagt zijn eigen vectorgeheugen, dus hij herinnert zich eerdere gesprekken. Hij is op twee manieren bereikbaar: als MCP-server over stdio binnen Claude Desktop, en als REST-API achter een chatinterface in React.

Het lastige deel

Een vraag naar de juiste agent sturen is de makkelijke helft. De lastige helft is geheugen: wat elke agent zich mag herinneren, en wat dat herinneren kost om draaiende te houden. Geef elke agent een volwaardige eigen geheugendienst en je hebt een beheerprobleem gekocht voor een systeem met precies één gebruiker: iets om te hosten, te bewaken en te betalen, lang voordat het idee ook maar iets bewezen heeft. Geef ze helemaal geen geheugen en het zijn prompts met een naam erop.

De tweede beslissing was ambitieuzer en ik ben er minder zeker van dat hij goed was. Ik heb het systeem zijn eigen hosting laten opzetten, zodat een agent kon aanmaken wat hij nodig had en het daarna weer kon opruimen. Het is een TypeScript-systeem en dat deel werkt echt. Het is ook het minst geteste dat ik ooit heb geschreven, en die combinatie zit niet lekker.

Waar het nu staat

Het geheel speelde zich af binnen één maand in 2025, in een paar geconcentreerde uitbarstingen. Het stopte waar ik stopte, en er is sindsdien niets bij gekomen.

Gestopt, bewust. HiveMind doet waarvoor het gebouwd is: agents registreren, een vraag naar de juiste sturen, en er meerdere samen laten werken aan een taak die er meer dan één nodig heeft. Het is een experiment dat ik als afgerond beschouw, geen product dat ik onderhoud. Het heeft me geleerd hoe agentsystemen in elkaar zitten, en dat inzicht is rechtstreeks in het werk daarna beland. Ik noem het liever klaar dan dat ik een systeem met één gebruiker aan het infuus houd.